قدم در راه بگذاریم

کـــجـــــــــا ؟

                هر جا که اینجا نیست

مــن اینجــــا از نوازش نیز چون آزار ترســـــانم

                          بیـــا ای خـــسته خاطر دوست !

                                                   ای مانند من دلکنده و غمگین

من اینجا بــــس دلم تنـــگ است

بیا ره توشه بر داریم

                   قدم در راه بی فرجام بگذاریم

                                                                                     مهدی اخوان ثالث

                    هنگامي كه با تند باد حوادث جهان دست به گريباني

ولي آنگاه كه نه پاي رفتنت ماند

               و

طوفان هاي زندگي را هم دورانيست

و

 تند باد هاي زمانه را زماني مي گذرد

و 

نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد
عالم پیر دگر باره جوان خواهد شد

آغازين روز سال همانا يادآور بسياري از شادي ها و مهرباني‌هاست، هنگامي که روز نو مي‌گردد و همه به جشن و پايکوبي مي‌پردازيم اميد به سالي پر از شادي و سعادتمندي براي يکديگر داريم، اين را مي‌توان از چشمان تک تک افراد پارسي خواند.
نوروز جمشيدي، نوروز چندين هزار ساله، کهن ترين جشن بشريت را  تبريک مي‌گويم و امیدوارم که سال جدید سالی پر بار و سر شار از پیروزی ، موفقیت ، شادمانی ، مهربانی و سلامت برای شما و خانواده محترمتان باشد .

شگفتا !
وقتی که بود نمی دیدم، وقتی می خواند نمی شنیدم ...
وقتی دیدم که نبود ... وقتی شنیدم که نخواند ... !
چه غم انگیز است وقتی چشمه ای سرد و زلال ، در برابرت ، می جوشد و می خواند و می نالد ، تشنه آتش باشی و نه آب ، و چشمه که خشکید ، چشمه که از آن آتش که تو تشنه آن بودی بخار شد و به هوا رفت ، و کویر را تاخت و گداخت و از آسمان آتش ، کویر را تافت و در خود گداخت و از زمین آتش رویید و از آسمان بارید .
تو تشنه آب گردی و نه تشنه آتش ، وبعد ، عمری گداختن از غم نبودن ، کسی که تا بود ، از غم نبودن تو می گداخت .

آنگاه كه غرور كسي را له مي كني

آنگاه كه كاخ آرزوهاي كسي را ويران مي كني

آنگاه كه شمع اميد كسي را خاموش مي كني

آنگاه كه بنده اي را ناديده مي انگاري آنگاه كه حتي گوشَت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي

آنگاه كه خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي انگاري مي خواهم بدانم دستانت را به سوي كدام آسمان دراز مي كني تا براي خوشبختي خودت دعا كني ؟

به سوي كدام قبله نماز مي گذاري كه ديگران نگذارده اند؟

 

 سخن امروز : نیکوست که ثروتمند باشی و پر توان ، اما نیکوتر آن است که دوستت بدارند .

در این زندگی تنها دو مسئله برای نگرانی وجود دارد .

شما یا پولدار هستید یا بی پول .       

اگر پولدار هستید موردی برای نگرانی نیست .

اما اگر بی پول هستید دو مسئله برای نگرانی وجود دارد .

آیا شما سالم هستید یا بیمار ؟

اگر سالم هستید موردی برای نگرانی نیست .

اما اگر بیمار هستید دو مسئله برای نگرانی وجود دارد .         

آیا شما زنده می مانید یا می میرید ؟

اگر زنده می مانید که مردی برای نگرانی نیست .

اما اگر می میرید دو مسئله برای نگرانی وجود دارد .      

آیا به بهشت می روید یا به جهنم ؟

اگر به بهشت می روید که موردی برای نگرانی نیست .

اما اگر به جهنم می روید ، آن قدر سرتان به احوال پرسی با دوستانتان مشغول می شود که وقتی برای نگران شدن پیدا نمی کنید ؟

واقعا از چه نگرانید ؟

                     سخن امروز : صداقت نخستین فصل دفتر دانایی است .        

منتظر نظرات شما دوست عزیز ( آره خود شما تعجب نکن  ) هستیم .

تنهایم و تنهایم                    

                  در شهر نفسهایم

یک سنگ هزاران مرد                   

                یک مرد هزاران ننگ

فریاد زدم بسیار                   

               یک سنگ نشد بیدار

آنقدر زدم فریاد                   

               تا آنکه شدم بیمار

آهسته و آهسته                    

              بر خاک نشستم من

سنگی شده ام اکنون                  

              ناچار به خاموشی 

زندگی چون گل سرخ است

پُر از خار ، پُر از برگ ، پُر از عطر لطیف

یادمان باشد اگر گل چینیم

خار و عطر و گلبرگ ، هر سه همسایه دیوار به دیوار هم اند

زندگی چشمۀ آبی است و ما رهگذریم

بنشین بر لب آب ، عطش تشنگی ات را بنشان

صفایی بده سیمایت را

و اگر فرصت بود

کفش ها را بکن و آب بزن پایت را

غیر از این چیزی نیست

زندگی ...

آینه ای شفاف است

تو اگر زشت و یا زیبایی

تو اگر شاد و یا غمگینی

هر چه هستی تو در آینه همان می بینی

شادیت را دریاب

چون گل عشق بتاب

تا در آینۀ هستی ، گُلِ هستی باشی 

چه دشوار است

انسان وار زیستن

در سرزمین مترسک ها

آنجا که به نگاهی

به نام عشق

فریبت می دهند

و به دروغی

به نام محبت

دشنام ! !

سخن امروز : انسان ، بودن نیست ، شدن است .

سرنوشت الهی این چنین نیست که دوره کوتاه عمر 

خویش را با ناله و گریه سپری کرده ، بگوییم : " چه  

وقت سپیده فرا خواهد رسید ؟ " و وقتی که سپیده سر  

زد بپرسیم : " چه وقت این روز پایان خواهد رسید ؟

" خدا هرگز دوست نمی دارد که انسان در زندگی غم زده  

و تیره بخت به سر برد ، زیرا در ضمیر او سعادت و  

شادمانی قرار داده و انسان به وقت شادی و سعادت  

است که باید خداوند را تجلیل و تسبیح کند .   

سخن امروز : مرد بزرگ کسی است که در سینه خود قلبی کودکانه داشته باشد .