تنهایم و تنهایم                    

                  در شهر نفسهایم

یک سنگ هزاران مرد                   

                یک مرد هزاران ننگ

فریاد زدم بسیار                   

               یک سنگ نشد بیدار

آنقدر زدم فریاد                   

               تا آنکه شدم بیمار

آهسته و آهسته                    

              بر خاک نشستم من

سنگی شده ام اکنون                  

              ناچار به خاموشی